Bracia Grimm, Wasza Wysokosc.
Witam panów.
Bardzo dziekuje za przybycie.
Podejrzewam, ze zastanawiacie sie, dlaczego osoba w moim wieku prosilaby o spotkanie
z autorami basni dla dzieci.
Jasnie pani, twój list byl bardzo intrygujacy.
Uwazam, ze zbiór waszych basni to wspaniale dzielo.
Dziekujemy.
Ale musze przyznac, ze niezmiernie sie zmartwilam,
kiedy przeczytalam wasza wersje Kopciuszka.
Sa tacy, którzy twierdza, ze wersja Perraulta
z wrózka matka chrzestna i zaczarowanymi dyniami
jest blizsza prawdy.
Niektórzy twierdza, ze but byl futrzany.
Inni nalegaja, ze byl szklany.
Cóz, chyba nigdy sie nie dowiemy.
Prosze mi wybaczyc, Wasza Wysokosc.
Czy moge zapytac o ten portret?
Jest naprawde...
nadzwyczajna.
Nazywala sie Danielle...
de Barbarac.
A to...
byl jej szklany bucik.
Moze pozwolicie, ze wyjasnie wam, jak to bylo naprawde?
Zatem to prawda... ta opowiesc?
Tak. Calkowicie.
A zatem...
Jak to wy zaczynacie?
O, mam.
Pewnego razu...
byla sobie dziewczynka,
która bardzo kochala swego ojca.
O, Paulette, wydaje sie, jakby to byly swieta!
W tym samym dniu dostane mame i siostry!
Tak, to bedzie bardzo pasjonujace, jest baronowa i w ogóle...
O, nie wierc sie!
Jasnie pan zasluguje na odrobine szczescia po takim czasie,
wychowujac samotnie dziecko.
Na pewno jest cudowna.
Zeby mnie tylko polubila.
Bedzie cie kochac.
Badz tylko tym aniolkiem, który gdzies tam sie kryje.
Nie obgryzaj kosci przy stole i przyzwoicie sie zachowuj.
Dziecino, twój ojciec tu zaraz bedzie!
Gustave, juz ci mówilam!
Nie dzisiaj!
Nareszcie wygladasz jak dziewczynka.
Bo niajestem, glupcze!
Tak, ale dzisiaj wygladasz na nia.
Dziewczynka czy chlopiec, i tak moge ci przylozyc.
Ha!
Poustawiac sie, pan nadjezdza.
Witamy w domu, Wielmozny Panie.
Widze, ze przywiózl nam pan baronowa.
Przywiozlem ci ja wraz z calym dobytkiem, Maurice.
Ale cos mi sie zdaje, ze zgubilem córke.
O... Auguste.
Jakze tu uroczo, doprawdy.
Papa!
O, ho ho!
O, spójrz na siebie, tak samo jak gdy wyjezdzalem.
Zapewne twój kolega Gustave tez tu gdzies jest.
Nie! Pokonalam go calkowicie!
Jest...
Cóz, to widac.
Mialem nadzieje przedstawic mala dame.
Podejrzewam, ze ty musisz wystarczyc.
Danielle,
pozwól, ze przedstawie ci baronowa Rodmille de Ghent
i jej córki, Marguerite i Jacqueline.
Witaj, Danielle. Nareszcie sie spotykamy.
Twój ojciec o nikim innym nie mówi.
Panienki, przywitajcie sie ze swoja nowa siostra.
Mademoiselle.
Utopia.
Oznacza raj.
To chybajest za grube jak dla osmiolatki.
Ale mozemy to dodac do naszej biblioteczki.
Poczytasz mi troche?
Mielismy ciezki dzien.
I teraz jestes juz mezem.
Tak, jestem mezem.
Ale przede wszystkim i na zawsze ojcem.
Ty i ja, przez dlugi czas bylismy jak dwie papuzki nierozlaczki.
Trzeba sie bedzie teraz przyzwyczaic.
Widziales, w jaki sposób jadly kolacje?
To bylo cudowne!
Jak taniec!
- Polubilas je? - Bardzo.
Dobrze, dobrze.
Bo za dwa tygodnie musze jechac do Avignon.
- Ale przeciez dopiero co wróciles! - Wiem.
- Najak dlugo? - Tylko na... trzy tygodnie.
- Najeden. - Dwa.
- Jeden! - D... dwa.
Dobrze, jeden.
No, juz. Spij.
Buziak.
Spij dobrze.
Jeszcze nigdy tutaj nie widzialem tyle ponurych min.
Wróce za tydzien.
Jedz juz. Czym predzej pojedziesz, tym predzej bedziemy sie cieszyc z powrotu.
Moze do tego czasu wasza trójka pozna sie blizej.
Licze na ciebie, ze pomozesz im sie zadomowic.
Baronowa nie zwykla brudzic sobie rak.
Dziekuje, Maurice.
Przyjemnej podrózy, panie.
No, jazda, panienki. Z powrotem do lekcji.
Czekajcie! Jest taka tradycja.
On zawsze macha przy bramie.
Papa!
Auguste!
Kocham cie.
Nie.
Papa!
Auguste.
Nie mozesz mnie tu zostawic!
Zostawcie mnie! Zostawcie mnie!
Papa, wróc prosze!
Minie dziesiec lat, zanim inny mezczyzna wkroczy w jej zycie.
Mezczyzna, który jeszcze byl chlopcem
w wielu, wielu kwestiach.
Podpisalem traktat malzenski z Królem Hiszpanii,
albo ten chlopak mnie poslucha, albo drogo za to zaplacimy!
Alez on jej nie kocha, mój panie.
- Tu nie chodzi o milosc. - A moze powinno.
Jesli ma byc królem, to musi wiedziec, jakie sajego obowiazki.
Mlode drzewo nie moze rosnac w cieniu wielkiego debu, Francis.
- Trzeba mu slonca. - Jemu trzeba dobrze zloic skóre.
Czyzby, Francis!
Czy to nie moze zaczekac do rana?
Jesli ja nie moge spac, to i on nie bedzie.
Henry, wstawaj!
O, nie...
Znów to samo.
Zawolac straze! Przyprowadzic mi go z powrotem!
Dalej, ty glupia bestio!
Jazda!
O, nie, ani mi sie waz!
Zlodziej! To ci da nauczke za kradziez konia mego ojca!
Mojemu odpadla podkowa. Nie mam innego wyjscia.
- A my co? Mamy ci pozwolic, tak? - Przestan! Tylko go pozyczam.
Wynocha albo obudze caly dom!
O!
Wybacz mi, Wasza Wysokosc. Nie widzialam cie.
Twój cel o tym nie swiadczy.
I z tego powodu, wiem, ze musze umrzec.
Zatem...
nie mów o tym nikomu, a...
ja bede poblazliwy.
Mamy inne konie, panie.
Mlodsze, jesli sobie zyczysz.
Niczego bardziej sobie nie zycze, niz byc uwolnionym z mojej zlotej klatki.
To za twoje milczenie.
Prosilam o czterominutowe jajka, a nie o cztery jednominutowe.
I gdzie, na Boga, jest chleb?!
Wlasnie wyciagam z pieca, moja pani.
Marguerite, zlotko,
co ja ciagle powtarzam o tonie?
Dama z manierami nie powinna wznosic glosu
ponad delikatny szum szmerajacego wiatru.
Jacqueline, kochanie. Nie przemawiaj, jesli nie masz nic ciekawego do powiedzenia.
Nie wrzeszczalam, tylko mam donosny glos.
Dworzanin poznalby róznice.
Watpie, czy na ten rodzaj odglosów pozwolonoby na królewskim dworze.
Nie wybieram sie na dwór królewski, co, matko?
Nikt sie nie wybiera. Z wyjatkiem jakiejs hiszpanskiej swini, która zwa ksiezniczka.
Kochanie, nic nie jest pewne, dopóki nie umrzesz.
A nawet i potem, jestem pewna, ze mozna sie z Bogiem targowac.
Dlaczego nie ma soli na tym stole?
Danielle!
Ide!
Ma jeden z tych swoich humorów!
Czy slonce wschodzi na wschodzie?
Tak, Louise, wschodzi.
I bedzie piekny dzien!
Tylko spójrz na te wszystkie pióra!
Dziecko, skad ty to masz?
Od aniola milosierdzia.
Wiem, co z nimi zrobic.
Maurice?
Jesli baronowa moze sprzedac twego meza za podatki,
to one moga go przyprowadzic z powrotem do domu.
Dwór bedzie musial go puscic.
Ale król sprzedal go Cartierowi. A on wyrusza do Ameryk.
To jest nasz dom i nie pozwole, zeby sie rozpadl.
Ciagle czekamy!
Uwazaj, panienko,
albo te monety bedajej.
Dzien dobry, madame.
Marguerite, Jacqueline.
Ufam, ze spalyscie dobrze.
Cóz cie zatrzymalo?
Spadlam z drabiny w sadzie, ale juz mi lepiej.
Ktos znów czytal przy kominku.
Spójrz na siebie. Cala w sadzy i popiele.
Niektórzy czytaja, bo sami za siebie nie potrafia myslec.
Dlaczegoz nie polozysz sie spac ze swiniami, kopciuchu,
jesli tak bardzo chcesz pachniec jak one?
To bylo opryskliwe, Marguerite.
Danielle, chodz tu, dziecino.
Twój wyglad w istocie odzwierciedla pewien... brak oglady, moja droga.
Co moge zrobic, zebys sie starala?
Alez ja sie staram, macocho.
Chce ci sprawiac przyjemnosc.
Czasami siedze sama
i rozmyslam, cóz jeszcze moge zrobic, jak sie zachowywac...
O, uspokój sie, dziecino.
Moze gdybysmy sprowadzili z powrotem Maurice'a, nie razilabym cie tak bardzo.
Twoje zachowanie mnie razi, Danielle.
Przez te ciezkie czasy chronilam cie, ubieralam i dbalam o ciebie.
W zamian prosze cie tylko o to, zebys pomagala mi bez narzekan.
Czy to jest taka niezwykla prosba?
- Nie, pani. - Dobrze wiec.
Nie bedziemy juz wiecej rozmawiac o powrocie sluzby. Zrozumiano?
Tak, pani.
Po tym wszystkim, co robie!
Po tym wszystkim, co zrobilam!
Nigdy dosyc.
Jajka wystygly.
O, nie, nic tu nie ma!
Nic nie ma!
Blagam was, zostawcie nas w spokoju.
Prosze!
- Nie, nie, nie to. - Z drogi, starcze!
- Na konie! - To królewska straz! Uciekajcie!
Boze! Nie moge!
Obraz...
Prosze, na milosc boska, obraz.
- Ten czlowiek. Ucieka. - Straze ci pomoga. Ja nie moge.
Blagam, panie!
To... moje zycie!
Paskudny dran! Szybko!
Oddawaj mi to! Oddawaj!
Mam cie! Dawaj mi to!
Nie. Za mala.
Musi przyciagac uwage.
Obawiam sie, baronowo, ze cokolwiek wiekszego moze ja przewrócic.
Moze i masz racje. Poszukam gdzie indziej.
Mam cos takiego w sam raz!
Zupelnie zglupialas?
Czy wiesz, jakajest kara
dla sluzby, która odziewa sie ponad stan?
Piec dni w dybach.
Zrobilbys to samo dla mnie. Przyznaj sie.
Ja? Udawalbym dworzanina?
Panoszylbym sie jakjakis szlachcic, jak nawet nigdy nie bylem na dworze.
I ty tez nie bylas!
Wiec nikt mnie nie pozna.
Podaj mi suknie, bo juz tam ide.
Nigdy sie na to nie nabiora.
Za milajestes.
Ani nigdy tez nie odkupiliby sluzby za 20 zlotych franków.
Jestem jedyna nadzieja Maurice'a.
A baronowa, co jej powiedzialas?
Wybieram kwiaty.
Gustave, widzisz je?
- Kupuja broszke. - Niewiarygodne.
Zaniedbuje dworek, nas obwinia za swoje dlugi,
i jeszcze udaje, ze ma pieniadze do wydania.
Ani mi sie waz smiac.
Wychodze.
Buty sa za duze.
Nikt nie bedzie patrzal na twoje stopy.
Tyle materialu, a ja ciagle czuje sie obnazona.
Jesli chcesz uchodzic za szlachcianke,
to musisz zachowywac sie jak szlachcianka.
Nie spuszczaj oczu przed nikim.
Jestem tylko sluzaca w ladnej sukni.
Chodz. Musimy cos zrobic z wlosami.
Och!
Dziekuje.
- Henry, obiecales. - Wiem.
Klamalem.
Myslalem...
ze objade swiat, zanim poswiece sie dla Boga i kraju.
Dlaczegóz, do licha, sie zatrzymales?
To chyba brak przekonania.
Którego ty masz na kopy.
Poza tym mówiles, ze to byla sprawa zycia i smierci.
Kobieta zawsze jest taka sprawa, panie.
Usmiecha sie do mnie, panie, jakby wiedziala cos, czego ja nie wiem.
Kobieta jest pelna sekretów.
Ja tylko namalowalem jeden z nich.
Signor da Vinci zostal zaproszony do palacu jako nadworny malarz.
Leonardo da Vinci?
Michal Aniol utknal pod sklepieniem w Rzymie.
Jestem tylko zastepca.
Bylem w drodze do Genewy, a po drodze spotykam swoje wybawienie!
Panie, jestes prekursorem postepu,
a mój ojciec jest królem zacofania.
Czy móglbys go wprowadzic w XVI wiek?
Kapitanie Laurent, prosze tlumaczyc.
Ksiaze Henry cierpi na zaaranzowane malzenstwo, signore...
miedzy innymi.
O! Wasza Wysokosc.
Cóz za wspaniala niespodzianka.
Czemu zawdzieczamy ten wielki honor?
Oddaje pani konia, baronowo.
- O! A co, zaginal? - Tak.
Pozwolilem sobie go wczesniej pozyczyc.
Obawiam sie, ze wystraszylem sluzaca...
Mloda dziewczyna z... calkiem niezlym ramieniem.
- Jest niema, mój panie. - Czyzby?
Przemówila calkiem dosadnie.
Cóz, to takja nachodzi i odchodzi.
Ale jak zwykle Wasza Wysokosc moze sobie zazyczyc czegokolwiek.
Zupelnie czegokolwiek.
Poczekaj na mnie!
O, panienki.
Tu jestescie.
Wasza Wysokosc.
Wasza Wysokosc, czy wolno mi przedstawic Marguerite Françoise Louise,
z rodu Ghent?
Oraz Jacqueline.
Z przyjemnoscia.
Panny, prosze o wybaczenie, ale wydaje sie, ze tak rozkwitlyscie przez noc.
Z niecierpliwoscia czekamy
na uroczystosc zareczyn z wasza hiszpanska róza.
Tak, cóz, nastapil...
nowy rozwój wydarzen, jesli chodzi o Hiszpanie.
Musze przyznac, Marguerite, ze ta broszka...
jest oszalamiajaca.
Ten staroc?
Jestes zbyt mily.
Tamten rozwój wydarzen...
Ufam, ze to na dobre?
Miejmy nadzieje.
Milego dnia paniom.
Droga dla damy.
Dalej, jazda!
Panie, daj mi sile.
Dalej, dalej!
Chcialabym rozwazyc sprawe tego jegomoscia.
Jest moim sluga i przybylam, aby oddac dlug za niego.
Za pózno, juz za niego zaplacono.
Moge ci dac 20 zlotych franków.
Za 20 zlotych franków mozesz miec mnie. Odjezdzaj!
Zadam, natychmiast go wypusccie
albo pójde z ta sprawa do samego króla.
Sam król go sprzedal. Jest teraz wlasnoscia Cartiera.
Nie jest niczyja wlasnoscia, ty obzarty gburze.
Sadzisz, ze to przystoi przykuwac ludzi lancuchem jakjakies manatki?
Zadam, zebys go natychmiast uwolnil!
Wynocha mi z drogi!
- Smiesz podnosic glos na dame? - Wasza Wysokosc...
P- prosze o wybaczenie, panie.
Nie mialem zamiaru wyrazac braku szacunku.
Ja tylko...
wykonuje rozkazy. To moja praca, zeby zabrac tych zlodziejaszków na wybrzeze.
Sluga nie jest zlodziejaszkiem, Wasza Wysokosc,
ani ci, którzy nie maja innego wyjscia.
Czyzby?
Dobrze wiec. Prosze bardzo,
prosze nas oswiecic.
Jesli pozwalasz,
zeby poddani byli niewyksztalceni, a wychowanie wypaczone od kolebki,
a nastepnie karzesz ich za te wystepki, do których zmusza ich wychowanie,
cóz innego mozna wywnioskowac, panie,
niz tylko tyle, ze najpierw tworzysz zlodziei, a potem ich karzesz?
Cóz, prosze bardzo.
Uwolnij go.
- Alez, panie... - Powiedzialem,
uwolnij go!
Tak, jasnie panie.
Myslalem, ze patrze na twoja matke.
Spotkajmy sie przy moscie.
Przygotuj konie! Natychmiast wyruszamy!
Dziekuje, Wasza Wysokosc.
Czyz juz sie nie spotkalismy?
Nie sadze, Wasza Wysokosc.
Przysiaglbym, ze znam kazdego dworzanina w obwodzie.
Cóz... Jestem z wizyta u kuzynki.
- U kogo? - U kuzynki.
Tak, juz to powiedzialas. U której?
Jedynej jaka mam, jasnie panie.
Celowo udajesz niesmiala
czy rzeczywiscie odmawiasz podania mi swojego imienia?
Nie! I tak.
Wiec prosze, wyjaw imie kuzynki, abym mógl ja odwiedzic i dowiedziec sie, kim jestes.
Kazdy, kto cytuje Thomasa More'a, jak najbardziej jest wart tego wysilku.
Ksiaze czytal Utopie?
Uwazam, ze jest sentymentalna i nudna.
Przyznaje, niedola pospólstwa mnie nudzi.
Widze, ze nie rozmawiasz z wieloma wiesniakami.
Oczywiscie, ze nie! To naturalne!
Wybacz mi panie, ale nie ma w tym nic naturalnego.
Charakter panstwajest wyrazony przez jego pospólstwo, jak ich nazywasz.
Sa nogami, na których stoisz. To wymaga szacunku, a nie...
Mam rozumiec, ze uwazasz mnie za aroganta?
Cóz, dales czlowiekowi jego zycie z powrotem,
ale czy chociaz zerknales na innych?
Prosze, blagam cie
o imie. Jakiekolwiek imie.
Obawiam sie, ze jedyne imie, jakie ci moge zostawic,
to Comtesse Nicole de Lancret.
No, prosze.
To nie bylo takie trudne.
O, Henry!
Wróciles.
Witaj, matko.
Król chcialby z toba zamienic slówko.
I to nie jedno, w rzeczy samej.
On zazwyczaj duzo mówi.
Juz ide.
A tobie nie wolno sie oddalac od zamku.
Czy jestem w areszcie domowym?
Nie kpij sobie, chlopcze, jako ze jestem w podlym nastroju.
- I postawie na swoim. - Albo co?
Wyslesz mnie do obu Ameryk, jak jakiegos kryminaliste?
I to wszystko z powodu glupiego traktatu.
Jestes nastepca tronu francuskiego.
I to jest moje zycie.
Francis, usiadz, bo dostaniesz wylewu.
Alez zachowujcie sie.
Kochanie,
urodziles sie w uprzywilejowanym rodzie, a to naklada pewne obowiazki.
Wybacz mi, matko, ale malzenstwo z obca osoba
nigdy w tym rodzie nie uszczesliwilo nikogo.
Albo do nastepnej pelni ozenisz sie z Gabriela, albo ukarze cie, jak tylko bede mógl.
Jakze mnie ukarzesz, ojcze? Zanurzysz w goracym oleju czy kazesz lamac kolem?
Po prostu nie przekaze ci królestwa
i... nigdy nie umre!
Dobrze.
Zgoda.
Nie chce królestwa.
Oto twój syn!
Ktos ma klopoty!
Jak to?
Ty glupia dziewko!
Jak smiesz mi cos takiego zrobic!
Zrobic to Marguerite? Brzydzi mnie to wszystko!
To czyste oszustwo i ja tego w moim domu nie bede tolerowala!
Co ja takiego zrobilam?
Mysl, Danielle.
Mysl intensywnie.
Czy to, ze ksiaze Henry ukradl naszego konia dzis rano?
Tak!
I to wyjasnia, dlaczego on go zwrócil dzis po poludniu.
Jak smiesz pozwolic, zeby nas tak zaskoczyl.
Przepraszam.
Masz szczescie, ze Marguerite wspaniale sobie poradzila.
Miala z ksieciem calkiem niezla pogawedke.
Nie zdziwilabym sie, gdyby znów przyszedl.
No, juz, mówze! Musze dokladnie wiedziec, co mówiliscie.
Najprostsze zdanie moze miec tysiac znaczen.
Wspomnial, ze przemówilas dosadnie. Cóz takiego rzeklas?
Na... nazwalam go zlodziejem, madame.
Nie poznalam go.
O, Danielle.
Ty moja biedna, wiejska dziewko.
Cóz, musimy pracowac jeszcze ciezej, zeby dworek blyszczaljak lustro.
Nie mozemy pozwolic, zeby królewskie posladki siadaly na brudnym stolku, co?
Nie.
A co on tu robi?
Ja... odpracowalem twój...
mój dlug, pani.
Powiedziano mi, ze moge isc do domu.
Dobrze.
Idz... zlap kurczaka!
Kto, kochanie?
Comtesse Nicole de Lancret.
Jest kuzynka...
Wlasciwie to nie wiem, czyjajest kuzynka.
Na pewno o niej slyszalas.
O, zlotko,
za duzo jest dworzan, zeby ich wszystkich spamietac po imieniu.
Dlaczego pytasz?
Mm?
O, niewazne.
Na czesc Signora da Vinci
postanowilem urzadzic bal.
Bal przebieranców.
Kiedy to ty i ja osiagniemy kompromis.
Kompromis? Ty?
Jesli milosc jest tym, czego tak szukasz,
to radze, zebys ja do tego czasu znalazl.
Za piec dni, gdy zegar wybije pólnoc,
oglosisz zareczyny z wybranka twego serca,
albo... ja oglosze je za ciebie.
Zgoda?
A co z twoim traktatem?
Hiszpanie zostaw na mojej glowie. Teraz masz wieksze problemy.
Wybierz madrze, Henry.
Rozwody praktykuje sie tylko w Anglii.
Jakie wiesci o zareczynach?
Odwolane.
Mówi sie, ze musi sobie znalezc kandydatke do czasu balu.
Cóz, nie pozostawia to nam wiele czasu.
Musze wiedziec,
jaka mamy konkurencje, znac jego kazdy krok,
jego zajecia
i cokolwiek innego, czego zdolasz sie dowiedziec.
Jutro w poludnie gra w tenisa z Markizem de Limoges.
Skóra o takiej... elegancji,
pod która kryje sie taka bezwzglednosc.
Calkiem podobaja mi sie te nasze male igraszki.
Ale ty z pewnoscia to wiesz.
Moge sie domyslac, jasnie pani.
Kiedy moja córka zostanie królowa,
moze bedziemy mogli zawrzec nowy uklad.
Wszystko bym oddala, aby ujrzec cie w stroju dworzanki.
Rozmawiajaca z ksieciem jak prawdziwa szlachcianka.
Chyba raczej go zlajalam.
Nie moge uwierzyc, ze dalam mu imie swojej matki.
Ten czlowiekjest nieznosny.
Tak. Powtarzasz juz to...
przez caly dzien.
Cóz, to ciagle jest taka sama prawda teraz jak i byla rano.
Och!
Kochanie, on nalezy do rodziny królewskiej.
Oni sie juz tacy rodza.
Zatem podejrzewam, ze kara za bycie bogatym jest zycie wsród bogatych.
Zaloze sie, ze jest bardzo uroczy,
jak go lepiej poznasz.
Sadze, ze on i Marguerite sa siebie warci.
O! Wypluj te slowa!
Jedyny tron, na którym pragne, aby zasiadala, to ten, który ja codziennie czyszcze.
A czemu nie ta?
- Jest niebieska. - Henry uwielbia niebieski!
I piecdziesiat innych dziewczyn bedzie mialo na sobie ten sam kolor.
Bardzo sprytnie, Marguerite.
Ta jest za mala.
Tylko bedziemy musieli ci zalozyc ciasniejszy gorset.
I takjuz teraz nie moge oddychac.
Jak nie mozna oddychac, to i nie moznajesc.
Mamo, skoncentruj sie, prosze!
Gdybym chociaz wiedziala, czego szukasz!
Czegos odpowiedniego dla królowej!
Chodzcie, damy. Mam wlasnie cos odpowiedniego.
Ale nie wolno nam o tym nikomu wspominac.
O, uwielbiam dobra intryge!
Nie marnuj niczego,
a bedziesz zyl w dostatku.
O, cudowna!
O, spójrz na te buty.
Skad je masz?
To jest wiano Danielle najej slub.
Kopciuszek? Do slubu?
Za kogo, za kominiarza?
Jesli to jestjej suknia, to moze ona bedzie chcialaja wlozyc na bal.
A od kiedy to bankiet królewski jest dla pospólstwa?
Cóz, nigdy.
Ale onajest nasza przybrana siostra,
a zaproszenie wspominalo ,, Dla wszystkich dam domu".
- Ona nie ma szlacheckiej krwi. - Poza tym, któzby na nia zwracal uwage?
Przyznaj sie, Jacqueline, po czyjej ty jestes stronie?
Co wy robicie?
Przewietrzam twoja suknie... na bal.
Jej suknie? Alez dopiero co powiedzialas...
Przypuszczam, ze dla pospólstwa to wystarczy. Znaczy, spójrz na to.
To juz praktycznie antyk.
Chcesz, zebym... poszla na bal?
- Mm. - Oczywiscie.
Nie wiem, co mam powiedziec.
Powiedziec? Boze, Danielle.
Boli mnie to, ze nie czujesz sie jak jedna z moich córek.
Ja tylko...
Myslalam, ze mozemy isc razem jak jedna wielka, szczesliwa rodzina.
Znaczy, jak uporasz sie na czas ze swoimi pracami i bedziesz sie wybornie zachowywac.
Co jej jest?
O... Ona nie chce, zebys szla.
Czy naprawde sadzisz, ze kazdemu przypisana jestjedna bratnia dusza?
W rzeczy samej, tak sadze.
Zatem jak mozemy byc pewni, ze ja odnajdziemy?
I jesli juz ja odnajdziemy, to czy onajest wlasnie tajedyna,
czy tez tylko sadzimy, ze niajest?
A co jesli osoba, z która dane nam byc, nigdy sie nie pojawi?
Albo pojawi sie... ale jej nie zauwazymy?
Trzeba nauczyc sie uwazac.
Wiec, powiedzmy...
Bóg zsyla dwoje ludzi na ziemie
i oni szczesliwie sie odnajduja.
Ale... jedno z nich ginie od pioruna.
To co potem?
I to tyle?
Albo moze poznajemy kogos nowego i zenimy sie ponownie.
Czy to jest wtedy ta kobieta, z która mialo sie byc? Czy moze to byla ta pierwsza?
Czy kiedy one sa razem, to one obie mialy byc te wybrane
i tylko udalo ci sie poznac te pierwszajako pierwsza?
A moze wlasnie ta druga miala byc ta pierwsza?
I to wszystko to tylko przypadek
czy niektóre rzeczy to przeznaczenie?
Nie mozesz wszystkiego zostawiac losowi, chlopcze.
On i tak ma pelne rece roboty. Czasami musisz mu pomóc.
Co to za projekt?
Chcialbys przekonac sie, czy dziala?
Chyba bedzie padalo.
Signor da Vinci!
Nic ci nie jest?
Chodzenie po wodzie powinienem zostawic Synowi Bozemu.
Na szczescie potknalem sie o aniola.
Comtesse!
Wasza Wysokosc!
O, ostroznie, bardzo tu slisko.
Prosze. Prosze o pozwolenie.
O!
Dziekuje.
Gdziez sa twoje slugi?
Postanowilam dac im dzis wolne.
Wolne?
Od czego? Od zycia?
Nie meczy cie to, ze sluzbe masz obok przez caly czas?
Tak, ale... to sluzba. To do nich nalezy.
Chcialabym tak latwo zapomniec o sluzbie jak ty.
Musze juz isc.
- Gniewasz sie na mnie? - Nie.
Przyznaj sie.
- Cóz, tak, jesli nalegasz. - Dlaczego?
Bo próbujesz mnie zwabic swoim snobizmem.
Obawiam sie, mademoiselle, ze jestes chodzaca sprzecznoscia
i to mnie wlasnie fascynuje.
- Ja? - Tak, ty.
Recytujesz idealy utopijnego spoleczenstwa, a wiedziesz zycie dworzanki.
Do ciebie nalezy cala ziemia, a nie szczycisz sie jej uprawa.
Czyz to takze nie jest sprzecznoscia?
Najpierw jestem arogantem, a teraz nie mam dumy.
Jak mi sie to moze udawac?
Masz wszystko, a swiat nadal cie nie cieszy.
A zarazem wysmiewasz sie z tych, którzy dostrzegajajego mozliwosci?
Jak ty to robisz?
Co?
Spedzasz kazdy dzien z taka pasja? Czy to cie nie meczy?
Tylko wtedy, gdy jestem w twojej obecnosci.
Dlaczego próbujesz mnie tak irytowac?
Dlaczego mi na to pozwalasz?
Danielle!
Wybacz, Wasza Wysokosc, stracilam poczucie czasu.
Ale ten wiatr...
- Jest idealny! - Przykro mi.
Gram jutro w tenisa.
- Przyjdziesz? - Musze isc.
Dlaczego ona to robi?
Paulette.
Gdzie sa lichtarze?
Ledwo co widzimy nasze talerze.
Zginely, moja pani. Przeszukalam wszystkie katy.
Obraz z korytarza tez zaginal.
Zdaje sie, ze mamy zlodzieja miedzy nami.
To tak sie mnie traktuje po tych wszystkich latach razem.
Cenny dobytek mojego meza!
Cóz, po prostu zatrzymam wasza wyplate do czasu, az te przedmioty sie znajda.
- Czy to jasne? - Tak, pani.
Moze powinnam was wszystkich wyslac do Ameryk, razem z reszta zlodziei.
A! Nie slyszalas?
Ksiaze poprosil króla, zeby zwolniono tych wszystkich mezczyzn.
- Niemozliwe! - Mmm.
Teraz, za...
za moca nakazu królewskiego, kazdemu, kto jedzie do Ameryki do pracy, trzeba placic.
Placic!
Boze! Do czego ten swiat zmierza?
Chce wiedziec, kim jest ta Comtesse, o której wszyscy gadaja.
Dziesieciu dworzan rozmawialo o niej dzisiaj i o tym, jak sie ksiaze przy niej zachowuje.
Musimy dowiedziec sie, kim onajest i odsunac ja na bok.
Pieknie wygladasz, Marguerite.
Wasza Wysokosc moze patrzec do woli.
Danielle de Barbarac.
Ladniejesz z kazdym tygodniem.
A pan, Monsieur le Pieu, marnuje swoje zaloty.
Twoja ziemiajest najlepsza w okolicy,
szkoda tylko, ze tak slabo uprawiana.
Mamy ograniczone mozliwosci, panie.
- Staramy sie jak mozemy. - Moge jakos pomóc?
Pogadaj o tym z baronowa, a teraz zajmij sie kupowaniem.
Wole o tym pogadac z Danielle, jesli pozwolisz.
Moge byc dwa razy starszy od ciebie, dziecino, ale mam niezly majatek.
Na co dowodem moje posiadlosci.
Zawsze mialem slabosc do mniej szczesliwych.
Tobie potrzebny zamozny dobroczynca.
A mnie mloda dama z wigorem.
Sliwek?
Nie.
W tym tygodniu niczego nie kupie.
A wy dowiecie sie, ze bez mojej hojnosci
wasza patetyczna faremka przestanie istniec.
Wiec na twoim miejscu bylbym bardzo ostrozny.
Och! Okropny czlowiek!
Gdyby nie kupowal co tydzien masy warzyw,
to bym go oplula.
Prosze.
Nigdy nie kosztowalas niczego tak...
cudownego.
Ani mi sie waz.
Smakuje?
Przepyszna.
Jest mile grzeszna.
Jak sie to nazywa?
Aa... czekolada.
Mnisi z Hiszpanii przysylaja tego na kopy.
Oto nasze slugi, Wasza Wysokosc.
Czyzby? O, bardzo chcialbym ich poznac.
Witam panie.
Co wy wyprawiacie? Chcecie na smierc wystraszyc ksiecia?
Bylysmy zaskoczone, to wszystko.
Bylyscie tylko we dwie?
I kurczak, Wasza Wysokosc.
Musimy nalegac na szybkie zareczyny.
Boze Narodzenie w Paryzu.
Mozesz to sobie wyobrazic?
Nie, nie sadze, abys mogla.
Moja matka tez dla mnie byla surowa.
Nauczyla mnie, ze czystosc jest najwiekszym skarbem.
Zmuszala mnie, zebym myla twarz co najmniej dwadziescia razy dziennie,
przekonana, ze i tak nie byla wystarczajaco czysta.
Bylam jej bardzo wdzieczna.
Chciala, zebym byla kim tylko moge.
I oto jestem...
baronowa.
A Marguerite bedzie królowa.
Szkoda, ze ty nigdy nie znalas swojej matki.
Na pewno jest gdzies w tobie jakas jej czastka.
Chcialabym wiedziec, jak wygladala.
Tak. Cóz, nie wolno nam sie nigdy nad soba rozzalac, prawda?
Niewazne, jak zle sie dzieje, zawsze moze byc gorzej.
Tak, madame.
Jest w tobie wiele z twego ojca.
Czasami prawie widze jakby patrzyl przez twoje oczy.
Naprawde?
Tak, cóz...
Masz takie... meskie cechy.
Cóz, byc wychowana przez mezczyzne...
Nic dziwnego, ze nadajesz sie do ciezkiej pracy.
Kochalas mego ojca?
Cóz, ledwo go znalam.
Odejdz juz.
Jestem zmeczona.
Zobacz, Gustave! Lata!
Dlaczego jestes taka szczesliwa?
Bedziesz w bagnie po uszy, jak oni sie pobiora.
Nie wiem, czemu ci to tak przeszkadza?
Mnie to nic a nic nie obchodzi.
Klamiesz! Ksiaze bylby twoim szwagrem,
a ty, Comtesse de Lancret, przynosilabys im sniadanie do lózka.
Ale oni przeprowadziliby sie do palacu,
a ja moglabym zostac na dworku i wszystko doprowadzic do porzadku.
On ci sie podoba. Przyznaj to.
Nie.
I po-podejrzewam, ze gdybys go znowu zobaczyla,
po-po prostu...
Podeszlabym do niego i powiedziala:
,, Wasza Wysokosc, moja rodzinajest twoja rodzina."
,, Prosze, zabierz ich."
To swietnie. Oto twoja niepowtarzalna okazja. Bo on sie tu zbliza.
Szukam Signora da Vinci.
Mamy isc do klasztoru. Widziales go?
Da Vinci?
Nie, Wasza Wysokosc.
Cóz, czyz to nie jest ten jego latajacy wynalazek?
- Skad to masz? - Od...
Comtesse de Lancret.
Jest jego znajoma.
Znasz ja?
Prosze, musze ja znalezc. Gdzie ona mieszka?
Aaa...
Zdaje mi sie, Wasza Wysokosc,
ze mieszka z kuzynka.
Aaa...
Baronowa Rodmilla de Ghent.
To stwarza pewien problem.
Ale...
Wiem, ze onajest tam
sama, samiusienka,
w tej wlasnie chwili.
Wspaniale.
Ladny obraz.
Gustave!
Ty paskudny, maly zdrajco!
Slyszalas? Podoba mu sie moje dzielo!
A takze zbliza sie do mojego domu!
Zatem radzilbym ci biec!
Paulette! Louise! Szybko!
Wasza Wysokosc!
Cóz za niezwykla niespodzianka.
Ach, Comtesse.
Nie chodzisz do kosciola?
Moja wiarajest lepsza z dala od tlumu wpatrzonych dewotek.
Tak, obawiam sie, ze nakaz mego ojca spowodowal caly ten...
fenomen.
Dlatego tez wlasnie zmierzam do klasztoru.
Franciszkanie maja zadziwiajaca biblioteke.
Jako ze tak bardzo lubujesz czytanie, pomyslalem, ze moze pojedziesz ze mna.
To niesprawiedliwe, Wasza Wysokosc.
Odkryles moja slabosc,
a jajeszcze nie znam twojej.
Sadzilem, ze to calkiem oczywiste.
Kapitanie Laurent!
Nie potrzebuje ani konia, ani twojej sluzby.
Dzisiaj jestem po prostu...
Henry.
Ksiaze Henry wyruszyl dzis wczesnie rano, baronowo.